KATEGORİLER

• Anasayfa
• Güncel
• Yaşam
• Eğitim
• Sağlık
• Ekonomi
• Politika
• Kültür Sanat
• Spor
• Röportaj

HABER ARA

Son yılların en moda söylemlerinden biri de ‘farklılıklara tahammül etmek’ söylemidir. Bence saçma ve kastı aşan bir söz. Ne demek tahammül etmek? Sanki farklı olmak çok kötü bir durummuş da tahammül etmek gerektiriyor. Az gelişmişlik ne kadar kuşatıcıymış. Kendini söylemde bile ele veriyor.

Bu  ülkede, Türk-Müslüman olmak temel unsur, kalanlar ise öteki. Eskiden öteki diye bir şey yoktu. Hepimiz Türk’tük. Tabi ki her Türk de Müslüman. Bunun gerçek olmadığı zamanla anlaşıldı. Dün hakkında yok hükmü verilenler bugünün öteki olmuşlar. Şimdi bu ötekilere de tahammül etmek gerekiyor. Ne büyük lütuf. 

Onları da anlamak gerekiyor. Yıllardır üzerlerine bağırdıkları kalkmış eşitlik istiyorlar, sindirmek kolay olmasa gerek.

Buna alışılmalı. Bu ülke için, kimsenin atası bir diğerinkinden az savaşmadı. Ve bu savaş; ne sadece Türklük, ne Kürtlük, ne de Müslümanlık savaşıydı. Bu savaş, Anadolu halklarının ortak paydaları bir potada çoğalttıkları bir devrimdi. Birçok devrim gibi karşı devrime doğru evrilmiş olsa da.  

Her başa geçenin söylediği laftır. Ki karşı devrim bu söylem üzerine gelişti kanımca. “Ülkemiz için kötü bir şey yapabileceğimizi düşünebilir misiniz?” Düşünürüz efendim. İşte doksan yıllık cumhuriyet, işte gelinen nokta. Anadolu ve Mezopotamya bu körlükte ısrar ederse silkip atacak bazılarımızı üzerinden. Ki son şansıdır bu hepimizin. Barış, bu seferde ‘teğet’ geçerse bizi, ya hepten düşeriz yanlışa, ya da toprak bile bizi kabul etmeyecek. Baştakiler sahiplik psikolojisi ile yönetmekte ısrar ederse başka da bir çözümü yok bu işin.

İnsan kendisini ülkenin sahibi olarak görünce her şeyin de arzuladığı gibi olmasını istiyor. Doğal olarak sahiplik bunu gerektiriyor. Oysa asıl olan paydaşlıktır. Yazık ki cumhuriyet tarihi boyunca kimsenin aklına gelmedi.

Tek vatan, tek millet, tek bayrak, tek dil, tek din, tek siyasi anlayış, tek sendikacılık, tek sivil toplum. Hepsinin ortak amacı: Müritlik. İstenilen son nokta burası.

Ergenekon denildi. İyi başlandı. Toplum, derin devlet tasfiye ediliyor sandı, sandık. Bir de baktık ki on yedi bin faili meçhul cinayet bırakılmış, sanki tek suç darbe planı yapmakmış. Sonra uygun olmayan gözaltı yöntemleri, kanunsuz dinlemeler, bir kısım medyaya servis edilen özel yaşam, derin yafta uzmanları. İşin cılkı böyle çıkıyormuş. Eski Murat Köprüsü’nün oradan ve sulama kanallarından topladığımız ölülerimizin katilleri ergenekonun ta kendisidir. Bulamayan, o cancağızlarımızın katillerinin yakasına yapışmayan ‘bir numaradır.’

Kürt sorunu denildi. İyi başlandı. Kürtler de seçimlerde destek verdi. Sonra görüldü, yapılan bir iş yok. Destek geri çekildi. O kadim ve şimdilerde mübarek sıfatını da kazanmış sopa yine sahnede, sahne yine burası. Tarih tekerrürdür deniliyor. Yok. Tarih kör bir tekerrürdür.

Sivil toplum denildi. AB standartlarından söz edildi. Birde bakıldı ki yandaş cemaatler, yalaka, koltuk sevdalısı sendikacılar her yeri arpalığa çevirmiş al yanak, badem bıyıklılar dışındaki her kes öteki.

İlkin Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği’ndeki Kürt Sorunu’na duyarlı kesim, sonra Kürt muhalefeti, en son KESK. Ortak nokta Kürt Sorununa, demokratik, barışçıl çözüm isteme. Mürit yaratma üzerine kurulu sistemlerin ilk saldıracakları elbette ki asiler olacaktır.

Asileri yok edilmiş bir toplumdan asil insanların çıkamayacağını çok iyi biliyorlar. Bu yüzden bir an olsun ayırmıyorlar gözlerini doruklardan. Cesaret edemeseler de doruklarda yaşamaya orada yaşayanlara da tahammül de etmiyorlar. Ama unuttukları bir şey var; zafer için tek ve yeter sebep onan inanç.

Bataklık olarak görüp kurutmak istedikleri o gül bahçesinden taşan ışık Anadolu ve bir cümle etrafını umuda boğmuş. Bütün ötekilerin ülkem diye sarıldıkları bu topraklar artık kin yumağı olmuş yürekler istemiyor, bunu görmemek için kör olmak gerek. Barış artık çok, ama çok güçlü bir ihtimaldir.

Bu habere toplam 1 yorum yazılmıştır.

Yorumların tamamını okumak için tıklayın.

ANKET

Tüm Anketler