Doğal affet ve can kayıpları, Van ve Erciş'te büyük yıkıma neden olan 7,2 büyüklüğündeki depreme, Kandilli ilk önce 6.6 sonra 7.2 diye düzelti. cansız bedenlerin haberleri ard arda gelmeye başladı. İlk yardım ve arama kurtarma ekipleri Muş`tan giden ekiplerdi. Türkiye Dağcılık Federasyonuna Bağlı MUDOSK ekibi daha sonrasında, Muş Kızılay başkanlığı, İl sağlık Müdürlüğüne bağlı UMKE ekibi Erciş’teydi. Bir anda kendimizi puslu ve karanlık bir Erciş’in içinde bulmuştuk. Karanlık, nutkumuzun sesiziliğine karışırken, 3-5 kepçenin homurtusu da kulağımızı tırmalıyordu. TEDAŞ binası, şeker lokali, Saçı Beyazın yeri, Volkan apartmanı, Oktay’ın yeri, Dağ apartmanı.. Ve sokakların sessizliğine ölüm karışmaya başlamıştı.. Tek tek aklıma geliyor, içim içimi yiyordu, nedendir bilinmez hep bir şeyler olurken mi hatırlanıp akılara geliyoruz. İlimizde dile getirdiğimiz ve kimsenin umursamadığı bir gerçek vardı ‘ Doğal Afetlere Önlem ve Eğitim’ ne Valilik, Ne Belediye, ne de bir başka kurum! Haykırışları duymadı veya işine gelmediği için duyamazlıktan geldi. Ama; 7.2 lik bir deprem umarım birilerinin aklına getirmiştir, çünkü Van’da bir kez daha görüldü ki bilgisizlik ve eğitimsizlik sayesinde onlarca insan enkaz altından ceset olarak çıkıverdi. Bundan sonra ki olası bir depremde önlem almak çok zor değil, Bingöl depremini de gördük Van depremini de, Bingöl’de sayısız canlı çıkarttık Van’da da, ama enkaz da nasıl can çıkarttık nasıl çalıştık kimse bilemez bunu anlayamaz da... Kimi arkadaşımızın ayağı, kimi arkadaşımızın parmağı, kimi arkadaşımızın yüreği yaralandı.. Her çıkan canlı daha motive ediyordu bizi, hem sevinci hem de hüznü bir arada yaşıyorduk.. Aramızda konuşmaya başlıyorduk: ‘’Aletlerimiz, kıyafetlerimiz, dokümanlarımız olsaydı daha çok canlı çıkartırdık’’ demeye, Yüzlerce arama kurtarma ekipleri gelmişti ve herkes bizimle çalışmak istiyordu, Özcan Yetkiner, Mahmut Sönmez, Abdullah Yazıcıoğlu Adilcevaz’dan Dağcı arkadaşlarımız, Adem Gül, Hakkı Oğur Baran, Emniyet Genel Müdürlüğü Özle Harekat Daire başkanlığından 8 Emniyetçi Dağcı arkadaşımızla ve Bizi tecrübesiyle motivede eden yönlendiren Mehmet Çağlayan sırt sırta vererek ilk gün, Muş İl afet Müdürlüğündeki Arkadaşlarımızla birlikte 2 canlı için 3 saat ter döktük ve başarıya ulaşarak anne oğlu sağ olarak enkazdan çıkardık. MUDOSK Derneği olarak ta Anne oğlu çıkartmadan önce Şeker lokalinin yan duvarı patlatılarak boy mesafesinde ki bir yerden 6 kişiyi sağ olarak tahliye ettik.. Daha sonra 1 canlı daha enkazdan çıkardık. Daha sonra Emniyetçi arkadaşlarla çeşitli yelerlerde. 2 Canlıyı Muş İl afet Müdürlüğü Ekibiyle Müşterek çıkardık, 7 kişiyi MUDOSK olarak tek başına 7 kişiyi de Emniyetçi arkadaşlarla Müşterek çıkardık. toplamda 16 canlı 20 cansız beden çıkardık.. Ne var ki bu sadece orada kaldı. Şimdi deprem yaraları sarıldıktan sonra biz yine çırpınışlara başlar il yönetimimiz çabalarımızı görmezler bile. Arama kurtarma bitikten sonra döndük evimize ama 5 günde 3 saatlik uykuyla çalıştık bir beden daha sağ çıkarırız diye. Artçı sarsıntılar bağışıklık kazandırdı umursamıyorduk bile, onlarca mail var cevaplamamı bekleyen, geneli de gönüllü aramıza katılıp eğitim almak isteyen kişiler, Biz Dağcılık Federasyonu kamplarında eğitim gördük ve başımızda Federasyonun en kaliteli eğitmenlerinden biri var, buda bize büyük bir cesaret veriyor... Depremzedeler tüm zorluklara rağmen hayata tutunmaya çalışıyor. Bir yudum su ve bir kap sıcak yemek yüzleri güldürmeye yetiyor.
KAN re 'VAN' içindeyim. Hava soğuk, üşüyor bedenim... Bir çocuk çığlığıydı, kulakları çınlanan. Bir anne feryadıydı, yerle bir olmuş bedenler ortasında...Sonra sirenler!!! Korku ve acı!!! Bir baba olmalıydı, gözyaşları içinde enkazı yoklayan. Bir de toz bulutları içinde koşturan kalabalık, içler acısı. Her yer ölüm kokuyor du anne, Hadi kaldır enkazı üstümden... Her yerim KAN re 'VAN' !!!
Yazar
Yorum Sayısı
Tarih
Yazdırılabilir Sayfa |
Word'e Aktar |
Tavsiye Et
| 
Yorum Yaz
.jpg)
