KATEGORİLER

• Anasayfa
• Güncel
• Yaşam
• Eğitim
• Sağlık
• Ekonomi
• Politika
• Kültür Sanat
• Spor
• Röportaj

HABER ARA

‘Geçer geçer bu da geçer’ dediler, ‘teğet geçer’ dediler; olmadı. Tablo ortada: Ekonomik krizin temelden sarstığı ülkemizde, ilimizin esnafı da çok iyi durumda sayılmaz. Özellikle dövizin durmadan yükselmesi ile oluşan fiyat farkları ve artan maliyetler esnafı oldukça sarsmakta. Bu da esnafın işi çevirebilmesini olumsuz etkiliyor.

Geçen yıl Ticaret ve Sanayi Odasından yapılan açıklamalara göre yüzlerce esnafımız kepenk kapattı bu ilde. Hali hazırda faaliyet yürüten esnafımızın durumunu bi Allah, bi de kendileri bilir.

Şu anda günlük masrafının altında dükkanını kapatan, her gün cepten yiyen esnafımız olduğunu söylemek zor değil. Öyle bir şey ki geçimini yaptığı iş üzerine kuran insanlar, bir müddet sonra evine ekmek götürmek derdinden işine dört elle sarılamıyor; işine yatırım yapamayınca da yerinde sayıyor ve kapasitesini arttıramıyor, böylece işini çeviremiyor.

Piyasadaki nakit para krizi de tüketiciyi vuran, tüketmesini engelleyen bir noktada olduğu için, kimi dükkanların kapısı sadece selam vermek üzere açılıyor. Memleketimizin temel gelir kaynağı olan memur ve işçilerin çoğu ya kredi kartı ya da tüketici kredisi batağında olduğu için, ay başlarında gelirlerinin çoğu bankalarca kesiliyor. Dolayısıyla çalışanlar için elde avuçta sıfırla başlayan her ay, tüketimin önünü kesiyor. Böylece esnaf ikinci kez vurulmuş oluyor.

Pek tabii ki, sirkülasyonu olmayan, kültür, turizm ve sosyal  faaliyetleri neredeyse sıfır seviyesinde olan kentimizde tüketimin en alt seviyeye inmesi işten değil.

Oysa bu noktalarda ilimizi yönetenlerin sorumluluk alması, kenti yaşanılabilir ve ziyaret edilebilir bir noktaya taşıması, bir nebze de olsun soruna olumlu katkıda bulunabilirdi.

İnsanları evlerinden dışarı çıkaracak, sosyal hayatın içine çekecek organizasyonlar yaparak, tüketiciyi daha fazla esnafa ulaştırmak mümkün. İnsanların tüketimde bulunabilmesi için, en azından evlerinden çıkmaları gerekir çünkü.

Tam da bu noktada Muş esnafının bazı şeyleri sorgulaması gerektiğine inanıyorum. Geçen yıllar boyunca yönetici kurumlarımızın, özellikle de Belediyemizin düzenlediği adam akıllı bir tane sosyal faaliyet var mı? İnsanları dışarıya çıkaracak bir tane panel, seminer düzenlenemez miydi? O kadar yıldır belirli aralıklarla konserler düzenlenemez miydi?

Yine kentimizdeki kültürel, medeni, sosyal, ekonomik değerleri gün yüzüne çıkararak, memleketimizi iller arası veya ülkeler arası odak haline getirmek için hangi çabalar sarf edildi? Belediyemizin öncülüğünü yaptığı, kent dışına hitap eden kaç tane organizasyon yapıldı? (Burada STÖ’lerin yaptığı faaliyetleri ayırıyorum.)

Bütün bunlar sosyal buluşmayı, kültürel alışverişi besleyen unsurlar olduğundan, insanların tüketme güdülerini tetikleyen unsurlardır da aynı zamanda. Doğaldır ki dışarıya çıkan, bir şekilde toplumsal ilişkiye girmeye başlayan insanlar, daha fazla tüketme ihtiyacı hissedecektir. En azından para sirkülasyonu açısından, esnafın sıcak para görmesini sağlayacak bu tür faaliyetler, yapılamayacak kadar zor muydu?

Burada esnafın cevaplamasını istediğim birkaç soru daha var. Örneğin geçtiğimiz yıllar boyunca halkın kurumu olan Belediye ile sağlıklı bir ilişki kurabildik mi? Sorunlarımızı dinlemeye, olanı çözmeye dönük bir faaliyet gördük mü? En azından yüksek kira bedelleri için bir çaba sergilendi mi? Oysa Belediyeye mecburen gitmek zorunda kaldığımızda ÇTV, Emlak Vergisi, Reklam-Tabela Vergisi, Su Borcu gibi kalemler için boğazımızı sıkmalarına hep tanık olduk. Halkın kurumu olan Belediye, esnafın hangi sorununda yanında oldu şimdiye kadar?

Bu habere toplam 3 yorum yazılmıştır.

Yorumların tamamını okumak için tıklayın.

ANKET

Tüm Anketler