Son Dakika:

İletişim    Künye

KATEGORİLER

• Anasayfa
• Güncel
• Yaşam
• Eğitim
• Sağlık
• Ekonomi
• Politika
• Kültür Sanat
• Spor
• Röportaj

HABER ARA

-- Tüm Kategoriler --GüncelYaşamEğitimSağlıkEkonomiPolitikaKültür SanatSporRöportaj Gelişmiş Arama

Nazım Hikmet’ten bahsedelim istedim biraz. Birazda onun penceresinden bakmak, biraz da onun dilinden konuşmak. Yani kısaca bütün dünyaya selam edip, bütün dünyayı kucaklamak.

 

“HASRET mesela. Bu kadar kelimeyi bir araya getirip hasret temasını onun kadar güzel işleyen şair var mıdır acaba

 

Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,

Belini sarmayalı,

Aklın aydınlığına sorular sormayalı

Dokunmayalı sıcaklığına karnının.

Yüz yıldır bekler beni

Bir şehirde bir kadın.

Aynı daldaydık aynı daldaydık

Aynı daldan düşüp ayrıldık.

Aramızda yüz yıllık zaman

Yol yüz yıllık.

Yüz yıldır alaca karanlıkta,

Koşuyorum ardından.

 

Düşünmek hepimizin yaptığı şey. Ama Nazım gibi düşünmek apayrı bir şey;

 

Seni düşünmek güzel şey,

Ümitli şey

Dünyanın en güzel sesinden

En güzel şarkıyı dinlemek gibi bir şey…

Fakat artık ümit yetmiyor bana,

Ben artık şarkı dinlemek değil,

Şarkı söylemek istiyorum.

 

En güzel deniz

Henüz gidilmemiş olandır.

En güzel çocuk henüz büyümedi,

En güzel günlerimiz henüz yaşamadıklarımız,

Ve sana söylemek istediğim söz

Henüz söylememiş olduğum sözdür.

 

Sevdiğin müddetçe

Ve sevebildiğin kadar

Sevdiğine her şeyini verebildiğin müddetçe ve verebiliğin kadar gençsin.

Onun dilinden sevgiliye seslenmek;

 

Bir elmanın yarısı biz

Yarısı bu koskoca dünya.

Bir elmanın yarısı biz

Yarısı insanlarımız.

Bir elmanın yarısı sen yarısı ben

İkimiz.

 

Sevgiliye yazarken bile insanını kucaklayan, unutmayan kocaman, cesur bir yürek onunki. Mesela bir dörtlük de meşhur “Tahir ile Zühre Meselesi”nden

 

Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da

Hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil,

Bütün iş Tahir ile Zühre olabilmekte,

Yani yürekte.

 

İnsan bu sözler üzerine diyecek bir şey bulamıyor. Anlam derinliğinin içinde öyle bir yoğruluyor ki insan işte budur diyor. Ben de hep bunu söylemek istiyordum ama bir araya getiremiyordum, Nazım duygularıma tercüman olmuş diyor insan. Zaten Nazım’ı bu kadar sevdiren de bu değil mi. Bizim içimizden geçenleri, hissettiklerimizi, düşünüpte dile getiremediklerimizi söylemesi.

İnsanın içini acıtıyor onun gibi bir şaire sahip olup mezarının bile başka bir ülkede olması, başka insanların onu bizden daha çok sevip, kabullenip sahip çıkmaları. Bundan hem gurur hm utanç duyuyoruz ama Nazım o geniş gönlüyle, kocaman yüreğiyle umarız bizleri de affeder.

 

 

ANKET

Tüm Anketler